HOMEPAGE

A.C.Pijnacker is woonachtig te Dordrecht

OVERZICHTSTENTOONSTELLING
HERMAN VAN ZEGGEREN (1916-1996)

Van 7 april tot 6 juli 2006 kunnen bezoekers van de rechtbank Dordrecht de tentoonstelling bezichtigen van mr. H. van Zeggeren, oud president van de rechtbank Dordrecht. De werken zijn tijdens werkdagen te bewonderen op de tweede etage van het gerechtsgebouw.

De officiële opening van deze expositie zal verricht worden door de president van de rechtbank, mr. R.J. Verschoof, op donderdag 6 april 2006 om 16.00 uur.
Initiator van deze tentoonstelling is de dochter van mr. H. van Zeggeren, mw. C.E. van Zeggeren:

"Al geruime tijd liep ik met het plan rond een tentoonstelling te organiseren van schilderijen en aquarellen van mijn vader, Mr. H. van Zeggeren (1916-1996).
Het was niet moeilijk een collectie bijeen te brengen.Veel schilderijen komen uit familiebezit en wij hebben ook particulieren bereid gevonden schilderijen of aquarellen uit te lenen voor deze expositie. Wij danken dan ook iedereen die thuis gedurende drie maanden tegen een lege plek aan zal moeten kijken, voor hun groots gebaar. Mijn dank ook aan Ad de Kool (Kunsthandel De Kool, Dordrecht), die mij hielp bij het inrichten van deze tentoonstelling.
Naast zijn toga hoorde ook de oude regenjas vol verfvlekken bij mijn vader. Als zijn drukke werkkring het ook maar even toeliet, was hij achter zijn ezel in het atelier of buiten in de natuur te vinden.
Hij was lid van het Teekengenootschap Pictura en ik herinner mij namen als Lou ten Bosch, Otto Dicke, Philip Kouwen, Hans Petri, Daan Mühlhaus, Jaap Schlee e.a.
Van Daan Mühlhaus leerde hij met penseel en verf om te gaan. Hij moest bomen schilderen in het park Dordtwijk; het werd "een vieze bruine brij". Jaap Schlee leerde hem meer te abstraheren en niet te "priegelen".
Na zijn pensionering in 1981 hing hij zijn toga aan de wand en werd de oude regenjas steeds vaker aangetrokken. Bij hem geen groot leeg gat waar sommige mensen in terecht komen na een intensieve loopbaan in de maatschappij.
De garage aan de Twintighoevenweg werd omgebouwd tot atelier, het oude Etna potkacheltje uit zijn Leidsche studententijd geïnstalleerd en vele uren was hij er aan het schilderen.
Zijn schilderijen zijn impressionistisch of zoals hij het zelf zei " Ik laat de dingen op me inwerken en verwerk ze op mijn manier. Ik probeer evenwicht te vinden tussen abstract schilderen en figuratief. Het gaat om de essentie. Je benadert met schilderen een geheim. Door de voorstelling te veel uit te werken benader je het geheim niet, maar leid je er juist vanaf."
Bij een bezoek aan hem werd je eerst meegetroond via de keuken en dan over het plaatsje naar het atelier: "kom even kijken, ik heb een opzetje gemaakt voor een nieuw schilderij".
En dan kwam je in het atelier waar het rook naar verf en terpentine, het palet vol kleuren en op de ezel een groot doek met vage vormen, maar waarvan je voelde: "dit wordt mooi".
Zijn schilderijen hebben op vele exposities in binnen- en buitenland gehangen, in galeries, musea en andere openbare ruimten, o.a. in Dordrecht, Breda, Eindhoven, Gorinchem, Maastricht, Rotterdam, Sliedrecht, Sheffield (Eng.) en Gloucester (Eng.), Veere.
En steeds weer werd men bij het zien van zijn schilderijen, getroffen door zijn gevoel voor kleur en zijn verbondenheid met de natuur.Mijn vader overleed in 1996, alweer bijna 10 jaar geleden. Zijn schilderijen zullen herinneringen doen boven komen. Zijn liefde voor de natuur, zijn gevoel voor schoonheid, het is er allemaal: waterkant, slootjes in de Biesbos, rivieren, bloemenpracht en dan het fluitenkruid "teer, kwetsbaar en maar even"."